Ceftriaxone 250mg


برای بزرگنمای تصاویر روی آن کلیک کنید

ceftriaxone

سفتریاکسون سدیم (هر ویال محتوی سفتریاکسون به صورت سدیم250 میلی گرم،500 میلی گرم و یا 1 گرم می باشد. )

پودر استریل جهت تهیه محلول ترزیقی

برای ترزیق عمیق عضلانی،آهسته وریدی حداقل در 30 دقیقه و انفوزیون وریدی

1-راهنمائی های عمومی جهت مصرف صحیح دارو:

-قبل از شروع درمان، بایستی از سابقه بیمار و حساسیت احتمالی وی نسبت به سفالوسپورین ها و پنی سیلین ها اطلاع حاصل نمود. افراد آلرژیک به پنی سیلین، مشتقات پنی سیلین یا پنی سیلامین ممکن است به سفتریاکسون نیز حساس باشند. موارد حساسیت شدید و حتی واکنش های آنافیلاکتیک در افراد حساس به پنی سیلین بعد از تجویز سفتریاکسون گزارش گردیده است.

-در صورت بروز واکنش های آلرژیک، ترزیق دارو را متوقف نموده و با پزشک معالج مشورت نمایید.

فواصل زمانی ترزیق را که توسط پزشک معین شده است دقیقاً مراعات نموده و دوره درمان را کامل کنید.

-در صورت بروز اسهال شدید، از مصرف داروهای ضداسهال خودداری نموده و با پزشک معالج مشورت نمایید. در صورت بروز اسهال خفیف و تداوم آن با پزشک معالج یا دکتر داروساز مشورت نمایید.

-در صورت نیاز به ترزیق همزمان عضلانی سفتریاکسون با آمینوگلیکوزیدها نظیر جنتامایسین، این داروها بایستی در دو نقطه جداگانه ترزیق شوند.

-از مخلوط کردن سفتریاکسون و آمینوگلیکوزیدها به منظور ترزیق وریدی خودداری شود.

2-مصرف در بارداری و شیردهی:

این دارو از نظر طبقه بندی مصرف در بارداری، در گروه B قرار دارد؛ لذا مصرف آن با دوز مشخص و تحت نظر پزشک متخصص مجاز است.

سفتریاکسون به مقدار کم در شیر ترشح می شود و لذا سود و زیان ناشی از تجویز آن در این دوره توسط پزشک ارزیابی می شود.

3-هشدارها:

کولیت سودوممبران که تقریباً در تمامی آنتی بیوتیک ها با طیف وسیع نظیر ماکرولیدها و پنی سیلین های نیمه صناعی مشاهده می گردد در مورد سفالوسپورین ها من جمله سفتریاکسون نیز ممکن است اتفاق بیافتد. در صورت بروز کولیت شدید به پزشک معالج مراجعه نمایید.

در صورت بروز واکنش های آلرژیک، ترزیق را متوقف نموده و با پزشک معالج مشورت نمایید.

در افراد دیابتیک، تجویز سفالوسپورین ها من جمله سفتریاکسون می تواند سبب واکنش کاذب مثبت نسبت به آزمون گلوکز ادرار با سولفات مس گردیده و یا مقدار قند ادرار را به طور کاذب بیشتر از مقدار واقعی نشان دهد.قبل از هر گونه تغییر در رژیم غذایی و دوز دارو با پزشک معالج مشورت نمایید.

در صورتی که بعد از چند روز درمان، بهبودی حاصل نشد به پزشک معالج مراجعه نمایید.

مصرف سفتریاکسون همزمان و تا 48 ساعت پس از آخرین دوز آن با محلول های کلسیم و فرآورده های حاوی کلسیم (از جمله سرم های رینگر، رینگرلاکتات و...) ممنوع می باشد.

ترزیق وریدی در مراکز درمانی مجهز به امکانات لازم برای درمان های اورژانسی انجام گردد.

انفوزیون وریدی حداقل در مدت 30 دقیقه انجام گیرد.

مصرف سفتریاکسون در نوزادان مبتلا به هایپر بیلی روبینمی، مخصوصا نوزادان نارس، باید با احتیاط صورت گیرد.

4-مقدار و نحوه مصرف:

مقدار دارو برای هر بیمار را پزشک معین می کند.

در افراد مبتلا به نارسایی کبدی و کلیوی معمولاً نیازی به تنظیم دوز نمی باشد؛ ولی در افرادی که همزمان به نارسایی کبدی و کلیوی مبتلا هستند، دوز روزانه این دارو نباید بیش از 2 گرم باشد.

بزرگسالان:

دوز مرسوم سفتریاکسون در بزرگسالان در پیشگیری از عفونت قبل جراحی 1 گرم، ‌نیم تا 2 ساعت قبل از شروع عمل جراحی و در سایر عفونت ها 1 تا 2 گرم هر 24 ساعت یا 500 میلی گرم تا 1 گرم هر 12 ساعت می باشد.

حداکثر دوز روزانه سفتریاکسون در بزرگسالان، 4 گرم است.

کودکان:

دوز مرسوم سفتریاکسون در مننژیت کودکان، روز اول 100 میلی گرم برای هر کیلوگرم وزن بدن، تا حداکثر 4 گرم و سپس 100 میلی گرم برای هر کیلوگرم وزن بدن هر 24 ساعت یا 50 میلی گرم برای هر کیلوگرم وزن بدن هر 12 ساعت، تا حداکثر 4 گرم، به مدت 7 تا 14 روز به صورت انفوزیون وریدی است.

دوز مرسوم سفتریاکسون در عفونت های پوست و بافت های نرم کودکان، 50 تا 75 میلی گرم برای هر کیلوگرم وزن بدن هر 24 ساعت و یا 25 تا 5/37 میلی گرم برای هر کیلوگرم وزن بدن، تا حداکثر 2 گرم در روز، به صورت انفوزیون وریدی است.

در سایر عفونت های کودکان، سفتریاکسون با دوز 25 تا 5/37 میلی گرم برای هر کیلوگرم وزن بدن، تا حداکثر 2 گرم، روزانه به صورت انفوزیون وریدی استفاده می شود.

حداکثر دوز روزانه سفتریاکسون در کودکان مبتلا به مننژیت 4 گرم و برای بقیه عفونت ها 2 گرم می باشد.

ترزیق عضلانی: محتویات ویال های 250 میلی گرمی را در 1 میلی لیتر و ویال های 500 میلی گرمی را در 2 میلی لیتر آب استریل تزریقی، سدیم کلراید 9/0 %، دکستروز تزریقی 5% و یا محلول 1 درصد لیدوکائین هیدروکلراید ترزیقی (بدون اپی نفرین) حل نموده و بطور عمیق ترزیق نمایید.

ترزیق مستقیم داخل وریدی: محتویات ویال های 250 میلی گرمی را در 5/2 میلی لیتر،500 میلی گرمی را در 5 میلی لیتر و 1 گرمی را در 10 میلی لیتر آب استریل ترزیقی حل نموده و محلول های بدست آمده را به آرامی در طول مدت حداقل 30 دقیقه ترزیق نمایید.

احتیاط: استفاده از حلال هایی که محتوی بنزیل الکل هستند بعلت بروز اثرات سمی در نوزادان توصیه نمی شود.

انفوزیون وریدی: محتویات ویال های 250 میلی گرمی را در 5/2 میلی لیتر،500 میلی گرمی را در 5 میلی لیتر و 1 گرمی را در 10 میلی لیتر آب استریل ترزیقی حل نموده و محلول های بدست آمده را مجدداً با 50 تا 100 میلی لیتر از یک مایع انفوزیون مناسب نظیر آب استریل ترزیقی، محلول 9/0 درصد سدیم کلراید ترزیقی، محلول 5 درصد دکستروز ترزیقی رقیق نموده با دوز تجویز شده انفوزیون نمایید.

5- عوارض جانبی:

هر دارو به موازات ایجاد اثرات درمانی مورد نظر، ممکن است سبب بروز عوارض ناخواسته نیز بشود.

عوارضی که با مصرف این دارو ممکن است مشاهده شوند، عبارتند از: ائوزینوفیلی، واکنش های حساسیتی مخصوصا شوک آنافیلاکسی، سندرم استیون جانسون، آنمی همولیتیک، لکوپنی، نوتروپنی، ترومبوسیتوپنی، نارسایی کلیه، تب، راش و تشنج

در صورت تداوم و یا تشدید علایم زیر با پزشک معالج خود مشورت نمایید: علایم گوارشی مانند اسهال، تهوع و استفراغ، سردرد، کاندیدیای دهانی و کاندیدیای واژینال

کولیت سودوممبران هم ممکن است با مصرف این دارو مشاهده شود که علایم آن شامل دردهای شکمی، دلپیچه و اسهال است. در صورتی که با قطع مصرف دارو، این علایم ادامه یافت حتما با پزشک معالج خود مشورت نمایید.

6-مسمومیت:

در صورت ترزیق اتفاقی مقادیر بالاتر از دوز تجویز شده، بیمار را به مراکز درمان مسمومیت ها یا به بیمارستان انتقال دهید.

7- شرایط نگهداری:

در دمای زیر 30 درجه سانتی گراد و دور از نور و درون جعبه نگهداری نمایید.

محلول آماده برای ترزیق،زلال و زرد کم رنگ تا کهربائی می باشد.

توصیه می شود از محلول تازه تهیه شده استفاده گردد. (اگر چه این دارو پس از آماده سازی به مدت 24 ساعت در دمای اتاق و 3 روز در یخچال پایدار است)

اگر تاریخ انقضاء دارو سپری شده باشد از ترزیق آن خودداری نمایید.

8- اشکال دارویی:

ویال سفتریاکسون 250 میلی گرم، 500 میلی گرم و یا 1 گرم می باشد.